کبد در قسمت بالا راست شکم قرار گرفته است . بسياري از فعاليتهاي حياتي ضروري براي بدن توسط کبد انجام مي شود، از جمله: سم زاديي از خون، متابوليزم داروها، ساختن پروتئين هاي ضروري براي انعقاد خون، توليد آنزيم ها وترشحات لازم براي هضم غذا و توليد آلبومين. خوشبختانه با  تزريق واکسن مي توان ازعفونت هپاتيت B جلوگيري کرد. واکسيناسيون به طور روتين براي نوزادان و افراد در معرض عفونت اکيداً توصيه مي شود.

راههاي انتقال:

راههاي مختلفي براي انتقال هپاتيت B وجود دارد. اين بيماري  از طريق استفاده از سوزن مشترک در زمان مصرف دارو، رابطه جنسي محافظت نشده و انتقال پري ناتال (انتقال از مادر به کودک ) انتقال مي يابد.

تکرار علائم

اکثر افراد آلوده، حتي آنهايي که بيماري در آنها پيشرفت کرده ، براي سالهاي متمادي بدون علامت هستند. بهر حال نداشتن علائم باليني بدين معني نيست که عفونت تحت کنترل است.همه افراد مبتلا به هپاتيت B مزمن در معرض خطر عوارض بيماري، مانند فيبروز کبدي و کانسر کبد مي باشند. حدود 20-10 درصد افراد مبتلا به هپاتيت B مزمن دچار عوارض بافت خارج کبدي و اندامهاي ديگر مي شوند. التهاب عروقي و بيماري کليوي شايعترين عوارض بيماري مي باشند. در افراد مبتلا به هپاتيت B مزمن که دچار سيروز يا کانسر کبد مي شوند ممکن است علائمي مانند خستگي، کاهش وزن، آسيت ،ادم پاها، خون ريزي، اغتشاش ذهني و درد شکم را تجربه کنند.

تشخيص:

تشخيص هپاتيت B بر اساس گرفتن تاريخچه دقيق پزشکي، علائم يافت شده در معاينه فيزيکي و نتيجه آزمايشات تشخيصي از قبيل آزمايشات خوني که اطلاعات مربوط به آسيب کبدي، سطح آنزيمهاي کبدي (AST, ALT)، بيلي روبين و آلبومين ارائه مي دهد مي باشد. سطح مارکرهاي هپاتيت يافت شده در خون مي تواند عفونت هپاتيت B را تائيد و عفونت حاد را از مزمن افتراق دهد.

درمان:

در حدود 95 درصد افراد درمان خاصي براي درمان هپاتيت B حاد وجود ندارد، سيستم ايمني بدن عفونت را کنترل مي کند. درمان ضد ويروسي ممکن است در موارد هپاتيت B شديد يا هپاتيت B حاد طول کشيده در نظر گرفته شود. در افرادي که مبتلا به هپاتيت مزمن مي شوند، اهداف درماني عبارتند از توقف تکثير ويروس، بهبود يا کاهش آسيب کبدي.

درمان ضد ويروسي

تا کنون شش دارو براي توقف يا کاهش تکثير ويروس هپاتيت B شناخته شده و در دسترس مي باشند. اين داورها شامل:  لاميوودين- آدفووير- انتکاوير- تلبيوودين- اينترفرون آلفا- پگ اينترفرون آلفا مي باشند.

فاکتورهاي موثر بر پيش آگهي                                                                            

پيش آگهي تحت تاثير وسعت تکثير ويروس و توانايي سيستم ايمني براي کنترل عفونت قرار مي گيرد. فاکتورهاي ديگري که دوره هپاتيت را وخيم تر مي کنند شامل جنس مذکر، مصرف الکل و عفونت همزمان با ديگر ويروسهاي هپاتيت مي باشد.

آلودگي براي افراد خانواده:

هپاتيت B در دو حالت حاد و مزمن مسري مي باشد.  بنابراين افراد مبتلا به هپاتيت B بايد مراقب کاهش احتمال انتقال عوامل خطر عفونت به ديگران باشند. اين مراقبتها معمولاً شامل به حداقل رساندن تماس با  خون و مايعات بدن، انجام سريع تست در افراد  خانواده و واکسيناسيون افرادي که در معرض خطر عفونت هستند مي باشند.